Bij de afsluiting van ‘de ochtend van 4’ attendeert Margriet Vromans de luisteraars voor de derde keer op de dikke mist buiten. Ik had de gedachte aan een Post over mist net laten varen, toen ze er op de valreep opnieuw mee kwam. Het leek alsof ze een appèl op mij deed. Zou ze niet weten dat we altijd in de mist verkeren? Zou ze niet weten dat de mist symbool staat voor onze onbewustheid. Als jij vandaag veel last hebt van de mist, denk er dan eens over na. De dingen die ons ogenschijnlijk toevallig overkomen, zijn niet toevallig. Het zijn de tekens die ons door de dikke mist ‘de weg naar huis’ wijzen. Overigens heb jij die tekens ooit zelf geplaatst. Hulp nodig om je eigen tekens weer te herkennen? Ik ging in op het appèl  van Margriet en wellicht is deze post een teken van jou. We zullen het zien, welkom  bij  ‘de blauwe uil ‘.